مزایای نورد گرم
مزایای نورد گرم این است که ساختار ریخته گری شمش فولادی را می توان از بین برد، دانه فولاد را می توان تصفیه کرد و عیوب ریزساختار را می توان از بین برد، به طوری که ساختار فولاد فشرده شده و خواص مکانیکی بهبود می یابد. این بهبود عمدتاً در جهت نورد منعکس می شود، به طوری که فولاد دیگر تا حدودی همسانگرد نیست. حباب ها، ترک ها و سستی ایجاد شده در هنگام ریخته گری نیز می توانند تحت دما و فشار بالا جوش داده شوند.
کاستی های نورد گرم
ابتدا پس از نورد گرم، اجزای غیرفلزی (عمدتاً سولفیدها و اکسیدها و سیلیکاتها) در فولاد به صورت برشهای نازک فشرده میشوند و در نتیجه پدیده طبقهبندی (بینلایهای) ایجاد میشود. لایه لایه شدن خواص کششی فولاد را در جهت ضخامت بسیار بدتر می کند و ممکن است باعث پارگی بین لایه ای در حین انقباض جوش شود. کرنش موضعی ناشی از انقباض جوش اغلب چندین برابر کرنش نقطه تسلیم است که بسیار بزرگتر از کرنش ناشی از بار است.
دوم تنش پسماند ناشی از سرمایش ناهموار است. تنش پسماند تنش تعادلی درون فاز خود بدون نیروی خارجی است. انواع فولادهای نورد گرم دارای این نوع تنش پسماند هستند. هرچه اندازه مقطع فولاد مقطع عمومی بزرگتر باشد، تنش پسماند بیشتر است. اگرچه تنش پسماند تعادل خودفاز است، اما تأثیر خاصی بر عملکرد عضو فولادی تحت نیروی خارجی دارد. مانند تغییر شکل، پایداری، مقاومت در برابر خستگی و سایر جنبه ها ممکن است اثرات نامطلوبی داشته باشد.
