زاویه پره Z شکل با جنس C شکل متفاوت است. جنس C شکل 90 درجه و جنس Z شکل کمتر از 90 درجه حدود 60 تا 75 درجه است. بنابراین هنگام استفاده از پرلین برای سقف هایی با شیب معین، باید زاویه پرلین ها را همراه با دانش تنش در نظر گرفت. استفاده از پره های Z شکل برای شیب های بزرگ می تواند از مقاومت خمشی آن استفاده کامل کند.
در مقایسه با مقطع Z، خواص مکانیکی محورهای قوی و ضعیف مقطع C بسیار متفاوت است و اتصال با قاب صلب عمدتاً لولای پیچ است که باید به عنوان تکیه گاه ساده در نظر گرفته شود (اتصال صلب بین مقاطع z را میتوان با استفاده از لپبندی مطمئن به دست آورد، بنابراین میتوان آن را به عنوان یک تیر پیوسته محاسبه کرد). بنابراین، دومی از منظر حالت تنش، نتایج محاسباتی و ساختار معقول تر است. بنابراین، علاوه بر نیازهای پردازشی بازشوهای در و پنجره و سایر گره های خاص، قسمت Z شکل ترجیحاً انتخاب شود. میله های دیواری و دیوارهای سقفی با شیب کوچک می توانند به شکل C باشند. روکش سقف با شیب زیاد باید Z شکل باشد و بهتر است نیروی حاصل از بار پشت بام از مرکز مقطع پرین Z شکل عبور کند.
1) هنگامی که شیب سقف کوچک است، مدول بخش خمشی جناغ نوع Z کمی بزرگتر از جنس جنس C است، اما تفاوت قابل توجهی نیست. هنگامی که شیب سقف افزایش مییابد، نسبت بهرهبرداری از مدول بخش خمشی پرلین Z شکل متقارن به جهت عمودی افزایش مییابد. بنابراین، پرلین های Z شکل برای سقف هایی با شیب زیاد مناسب هستند.
2) برای دیوار، تفاوت زیادی در انتخاب نوع Z یا نوع C وجود ندارد.
3) اگر قرار است از پارچه به صورت یک عضو پیوسته درآید، بهترین آن پارچه Z شکل است، زیرا به راحتی روی هم قرار می گیرد.