1- تأثیر درجه حرارت بالا بر ساختار سازه فولادی در محیط کار با درجه حرارت بالا باید در نظر گرفته شود. شرایط طراحی محیط کار دمای بالا دوام دارد و عمل دمای بالا بار متغیر است. طراحی باید براساس وضعیت نهایی تحمل ظرفیت و وضعیت نهایی استفاده طبیعی باشد.
2- هنگامی که دمای سازه فولادی از 100 درجه سانتیگراد فراتر رود ، هنگام بررسی ظرفیت تحمل و تغییر شکل ساختار فولاد باید تأثیر دمای زیاد بلند مدت بر عملکرد اتصال سازه فولادی و فولادی در نظر گرفته شود.
3. هنگامی که دمای سازه فولادی در محیط با درجه حرارت بالا از 100 درجه سانتیگراد بالاتر است ، اقدامات محافظتی با توجه به شرایط مختلف باید انجام شود:
(1) پوشش با روکشهای مقاوم در برابر حرارت ، استفاده از فولاد مقاوم در برابر آتش و اتخاذ اقدامات عایق حرارتی و سرمایش مؤثر؛
(2) در شرایطی که ظرفیت تحمل سازه فولادی در محیط دمای بالا پاسخگوی الزامات لازم نباشد ، لازم است که بخش اعضا افزایش یابد ، از فولاد نسوز اتخاذ شود و اقدامات مؤثر در عایق کاری و سرمایش (مانند افزودن لایه عایق حرارتی) انجام شود. محافظ تابش حرارتی یا ژاکت آب).
(3) هنگامی که ممکن است سازه فولادی در مدت زمان کوتاهی تحت تأثیر شعله قرار گیرد ، اقدامات عایق کاری و سرمایشی مؤثر (مانند اضافه کردن لایه عایق حرارتی ، محافظ تابش حرارتی یا ژاکت آب و غیره) باید اتخاذ شود.
(4) هنگامی که سازه های فلزی به احتمال زیاد توسط فلزات ذوب گرم آسیب می بینند ، باید توسط عایق حرارتی ساخته شده از بلوک یا مواد جامد مقاوم در برابر گرما محافظت شوند.
(5) هنگامی که اتصال پیچ و تاب مقاومت بالا برای مدت طولانی در معرض گرمای تابش (دمای محیط) قرار دارد یا شعله می رود ، برای محافظت از آن باید اقدامات عایق حرارتی و خنک کننده انجام شود.
4- اقدامات حفاظت عایق حرارتی سازه های فولادی باید در محیط کار مربوطه دوام داشته باشد و با اقدامات ضد خوردگی و ضد حریق سازه های فولادی سازگار باشد.