I. پیش گرم کردن قبل از جوشکاری اول
گرمای جوشکاری قبل از جوشکاری و پس از جوشکاری برای اطمینان از کیفیت جوشکاری بسیار مهم است. جوش اجزای مهم، جوشکاری فولاد آلیاژی و جوشکاری سازه های ضخیم همه نیاز به پیش گرم شدن قبل از جوشکاری دارند. توابع اصلی پیش گرم شدن قبل از جوش عبارتند از:
1) پیش گرم کردن می تواند سرعت خنک شدن را پس از جوشکاری کند، تسهیل فرار هیدروژن منتشر در فلز جوش و جلوگیری از ترک خوردگی ناشی از هیدروژن. در عین حال، درجه سختی جوش و حرارت منطقه آسیب دیده کاهش می یابد، و مقاومت ترک در جوش داده شده بهبود یافته است.
2) پیش گرم کردن می تواند استرس جویدن را کاهش دهد. پیش گرم شدن یکنواخت محلی یا جهانی می تواند تفاوت دما (همچنین به عنوان گرادیان درجه حرارت) بین جوش داده شده در قطعات جوشکاری در منطقه جوشکاری را کاهش دهد. به این ترتیب، از سوی دیگر، استرس جوشکاری کاهش می یابد، از سوی دیگر، سرعت جوشکاری جوشکاری کاهش می یابد، که موجب اجتناب از ترک جوش می شود.
3) پیش گرم کردن می تواند محدودیت ساختارهای جوش داده شده، به ویژه برای اتصالات گوشه را کاهش دهد. با افزایش دمای پیش گرم، میزان بروز ترک ها کاهش می یابد.
انتخاب درجه حرارت پیش گرم و دمای بین سطح نه تنها مربوط به ترکیب شیمیایی فولاد و جوشکاری است، بلکه همچنین به سختی ساختار جوشکاری، روش جوشکاری و دمای محیط نیز می باشد که باید بعد از بررسی جامعی تعیین شود. علاوه بر این، یکنواختی دمای پیش گرم شدن در جهت ضخامت صفحات فولاد و در منطقه جوش تأثیر مهمی در کاهش استحکام جوشکاری دارد. عرض پیش گرم شدن محلی باید با توجه به درجه اتصال از قطعه کاری جوش مشخص شود. به طور کلی باید سه برابر ضخامت دیواره در اطراف منطقه جوش و کمتر از 150 تا 200 میلیمتر باشد. اگر پیش گرم شدن یکنواخت نیست، نه تنها استرس جوشکاری را کاهش نمی دهد، بلکه باعث افزایش استحکام جوشکاری می شود.
دوم گرما درمان پس از جوشکاری
سه روش گرمادهی پس از جوشکاری وجود دارد: حذف هیدروژن، حذف استرس جوشکاری، بهبود ساختار جوش و عملکرد جامع.
درمان پس از جوشکاری dehydrogenation اشاره به درمان حرارت پایین با درجه حرارت پس از اتمام جوشکاری، زمانی که جوش به دمای کمتر از 100 درجه سانتی گراد سرد نشده است. مشخصات کلی این است که برای 2 تا 6 ساعت 200 تا 350 درجه سانتیگراد حرارت داده شود. کارکرد اصلی درمان dehydrogenation پس از جوشکاری، تسریع در فرار هیدروژن در منطقه جوش و گرما آسیب دیده است که تاثیر قابل توجهی در جلوگیری از ترک خوردگی فولاد کم آلیاژ در طی جوشکاری دارد.
در فرآیند جوشکاری، به علت عدم تناسب گرما و خنک کننده و محدودیت یا محدودیت اضافی از این جزء، استرس جوشکاری همواره پس از اتمام کار جوشکاری در جزء رخ می دهد. وجود استرس جوش در مولفه، ظرفیت تحمل واقعی جوش داده شده را کاهش می دهد، تغییر شکل پلاستیک ایجاد می کند و حتی زمانی که جدی است، آسیب رسان می شود.
گرما درمان تسکین استرس برای کاهش استحکام عملکرد جوش کاری در دمای بالا به منظور استراحت استرس جوشکاری. دو روش معمول استفاده می شود: یک درجه حرارت کامل درجه حرارت است، یعنی قرار دادن تمام اجزای جوش در کوره گرم، به آرامی به حرارت خاصی گرم، و سپس نگه داشتن برای یک دوره از زمان، و در نهایت خنک کننده در هوا و یا کوره این روش می تواند 80٪ -90٪ تنش جوشکاری را از بین ببرد. روش دیگر گرمازدایی درجه حرارت محلی است، یعنی فقط جوش جوشکاری و منطقه مجاور آن را گرم می کند، سپس به آرامی خنک می شود، و موجب کاهش میزان حداکثر استحکام جوشکاری می شود، به طوری که توزیع تنش نسبتا مسطح است، به طوری که بخشی از استرس جوشکاری را از بین می برد .
پس از جوشکاری، برخی از آلیاژهای فولاد، مفاصل سخت را ایجاد می کنند که خواص مکانیکی مواد را تحت تأثیر قرار می دهند. علاوه بر این، تحت عمل استرس جوشکاری و هیدروژن، ساختار سخت شده ممکن است منجر به شکستگی مفصلی شود. پس از عملیات حرارتی، ساختار متالوگرافی جوش داده شده بهبود یافته است، پلاستیکی و سختی جوش داده شده بهبود یافته و خواص مکانیکی جامد جوش داده شده بهبود یافته است.