فاصله شبکه ستون سازه های فولادی به طور کلی 5 ~ 9.0 متر است × فاصله بین تیرهای ثانویه 3 متر و طول خالی کف ضخامت 4.97 ~ 8.97 m متر است. حمل و نصب آن دشوار است ، به ویژه هنگامی که کف عرشه به صورت عمودی از ناحیه قوس برافراشته می شود و عبور از تیرهای ثانویه از بالا به پایین دشوار است ، که روند طبیعی جوشکاری تیرهای ثانویه را مختل می کند. اگر طول برش 3-6M کنترل شود ، می توان از این مشکل جلوگیری کرد که تیرهای ثانویه در حین حمل و نقل عمودی بلند نمی شوند. کف عرشه با تسمه نرم مخصوص بلند می شود.
در هر بار بلند کردن ، پارگی یا برش زنجیر نرم را بررسی کنید. هنگامی که کف عرشه روی تیر فولادی قرار می گیرد ، باید از پروب جلوگیری کرد. هنگام تخمگذار ، اپراتورها باید کمربند ایمنی ببندند و از ثابت بودن آنها هنگام طناب زدن بر روی طناب های ایمنی اطراف اطمینان حاصل کنند. جوشکاری نقطه نفوذ برای جوشکاری استفاده می شود. قبل از جوشکاری ، مواد باقیمانده باید برای جوشکاری آزمایشی قوس آماده شده و جریان جوشکاری تنظیم شود. از آنجا که در کف کف عرشه هیچگونه قالب افقی و ساپورت عمودی وجود ندارد ، هنگام ریختن بتن پارچه نباید بیش از حد متمرکز باشد و از ویبراتور صفحه برای ارتعاش به موقع استفاده شود. در مراحل ساخت باید به دو جنبه توجه شود.
اگر در حین رزرو سوراخ اندازه سوراخ بزرگتر از 500 میلی متر * 500 میلی متر باشد ، پرسنل ساختمانی ابتدا باید سوراخ را باز کرده و در طرف مقابل قرار دهند. اگر کوچکتر از این اندازه باشد ، سوراخ بعدا باز می شود. از همه مهمتر ، اگر سوراخ ابتدا باز شود ، اگر دهانه پرتو ثانویه کوچک باشد ، ضربه باید کم باشد. درصورتي كه دهانه از حد تحمل بيشتر شود ، اين امر بسيار خطرناك است. کف عرشه معادل آویزان شدن در هوا بدون ظرفیت پشتیبانی است. اگر بتن از مقاومت کافی برخوردار نباشد ، ممکن است ریزش کند.
