1. امکان عملیات ساخت اسکلت فلزی (مانند جوشکاری) برای تسهیل ساخت و فرآوری تا حد امکان در نظر گرفته شود. وزن قطعات باید در ترکیب با ظرفیت تجهیزات سازنده تعیین شود تا جابجایی و جابجایی تسهیل شود.
2. هنگام توزیع واحدهای حمل و نقل، حداکثر اندازه و وزن اجزاء باید الزامات ظرفیت حمل و نقل و بالابری را برآورده کند.
3. طرح باید الزامات بالابر ترکیبی را در نظر بگیرد، شرایط را برای مونتاژ زمین و بالابر یکپارچه برای ساخت و ساز فراهم کند، و الزامات سختی را برای بالا بردن ترکیبی برآورده کند.
4. طراحی نصب و اتصال باید نوع ساختاری انتقال نیروی قابل اعتماد، تولید راحت، درج ساده، تثبیت آسان و تنظیم آسان را اتخاذ کند.
5. پیچ و مهره های جوشکاری یا با استحکام بالا معمولاً برای اتصال میدانی یا اتصال نصب استفاده می شود. پیچ ناهموار فقط در اتصالی که پیچ در امتداد جهت کشش میله کشیده شده است یا در اتصال اجزای ثانویه مجاز است استفاده شود. هنگامی که از جوش برقی برای نصب و اتصال استفاده می شود، باید پیچ های موقتی برای ثابت کردن اجزا در نظر گرفته شود. تعداد پیچ های موقت در گره های هر جزء نباید کمتر از 2 عدد باشد.
