ساندویچ پانل هر ساختاری است که از سه لایه تشکیل شده باشد: یک هسته با چگالی کم (PIR، پشم سنگ، XPS) و یک لایه پوست نازک که به هر طرف چسبانده شده است. ساندویچ پانل در کاربردهایی استفاده می شود که ترکیبی از استحکام ساختاری بالا و وزن کم مورد نیاز است.
عملکرد ساختاری یک ساندویچ پانل شبیه به I-beam کلاسیک است، که در آن دو صفحه ظاهری عمدتاً در برابر بارهای خمشی درون صفحه و جانبی (شبیه به فلنج های تیر I) مقاومت می کنند، در حالی که مواد هسته عمدتاً در برابر بارهای برشی مقاومت می کنند. (شبیه به شبکه یک پرتو I). ایده این است که از یک لایه سبک/نرم اما ضخیم برای هسته و لایه های قوی اما نازک برای ورق های صورت استفاده کنید. این منجر به افزایش ضخامت کلی پانل می شود که اغلب ویژگی های ساختاری مانند سفتی خمشی را بهبود می بخشد و وزن را حفظ یا حتی کاهش می دهد.
