سازه فولادی با توجه به نوع ساختار آن و شرایط مختلف ساخت، می تواند روش مونتاژ در ارتفاع بالا، روش نصب یکپارچه یا روش کشویی در ارتفاع بالا را برای نصب انتخاب کند. روش بالا بردن به شرح زیر است:
روش مونتاژ ارتفاع بالا:
اسکلت فلزی به روش مونتاژ در ارتفاع بالا نصب می شود که ابتدا براکت مونتاژ را در محل طراحی نصب می کنند و سپس با استفاده از جرثقیل قطعات سازه را به موقعیت طراحی در هوا آویزان می کنند و روی براکت مونتاژ می کنند. این روش گاهی اوقات به تجهیزات بالابر بزرگ نیاز ندارد، اما به مقدار پشتیبانی مونتاژ، کار در ارتفاع بالا نیاز دارد. بنابراین برای اتصال پیچ و مهره با استحکام بالا، سازه فولادی ساخته شده از فولاد مقطعی یا سازه لوله فولادی ساخته شده از اتصالات توپی پیچی مناسب است و هنوز سازه های فولادی به این روش ساخته می شوند.
روش نصب انتگرال:
روش کلی نصب این است که سازه را به طور کلی روی زمین مونتاژ می کنیم و سپس از تجهیزات بالابر برای بالا بردن کل به موقعیت طراحی برای ثابت کردن استفاده می کنیم. این روش ساخت و ساز نیازی به براکت مونتاژ بلند، کار هوایی کمتر، اطمینان از کیفیت جوش آسان ندارد، اما نیاز به تجهیزات بالابر بزرگ، تکنولوژی پیچیده تر است. بنابراین این روش برای سازه های فولادی با اتصالات کروی (به ویژه سازه هایی با میله های بیشتر مانند سازه های سه طرفه) مناسب است. با توجه به تجهیزات مختلف مورد استفاده، روش کلی نصب به روش بلند کردن چند ماشینی، روش بلند کردن میله ای، روش بلند کردن جک و روش جک تقسیم می شود.
