سه ویژگی لوله فولادی ضد زنگ: جوش پذیری، مقاومت در برابر خوردگی و عملکرد پرداخت (BQ)
قابلیت جوشکاری
الزامات عملکرد جوش برای کاربردهای مختلف محصول متفاوت است. این نوع ظروف معمولاً نیازی به عملکرد جوش ندارند و حتی شامل برخی از کارخانه های قابلمه نیز می شود. با این حال، اکثر محصولات به مواد اولیه با عملکرد جوش خوب نیاز دارند، مانند ظروف غذاخوری کلاس II، فنجان قمقمه، لوله فولادی، آبگرمکن، آب سردکن و غیره.
مقاومت در برابر خوردگی
اکثریت قریب به اتفاق محصولات فولاد ضد زنگ نیاز به مقاومت در برابر خوردگی خوبی دارند. لوله های فولادی ضد زنگ، مانند ظروف غذاخوری کلاس I و II، ظروف آشپزخانه، آبگرمکن، دستگاه آب آشامیدنی و غیره، برخی از تجار خارجی نیز آزمایشات مقاومت در برابر خوردگی را روی محصولات انجام می دهند: محصولات را با محلول آبی NaCl تا جوشیدن گرم کنید، محلول را بیرون بریزید. پس از مدتی شسته و خشک کنید و وزن کاهش یافته را وزن کنید، برای تعیین درجه خوردگی (توجه: هنگام پولیش محصول، به دلیل ترکیب آهن موجود در پارچه ساینده یا کاغذ ساینده، لکه های زنگ زدگی روی آن ظاهر می شود. سطح در طول آزمایش)
عملکرد پولیش (BQ)
در حال حاضر محصولات فولادی ضد زنگ عموماً در حین تولید صیقل داده می شوند. فقط برخی از محصولات مانند آبگرمکن و آب سردکن نیازی به پولیش ندارند. بنابراین، به عملکرد پولیش خوب مواد اولیه نیاز دارد. عوامل اصلی موثر بر عملکرد پولیش به شرح زیر است:
① عیوب سطحی مواد خام. مانند خط و خش، خراشیدگی، ترشی اسید و غیره.
② مواد خام و مواد لوله های فولادی ضد زنگ. اگر سختی خیلی کم باشد، صیقل دادن آن آسان نیست (خاصیت BQ خوب نیست) و اگر سختی خیلی کم باشد، پوست پرتقال به راحتی در طول کشیدن عمیق روی سطح ظاهر می شود، بنابراین بر ویژگی BQ تأثیر می گذارد. خاصیت BQ با سختی بالا نسبتا خوب است.
③ پس از کشیدن عمیق، لکه های سیاه کوچک و سواری روی سطح منطقه با تغییر شکل زیاد ظاهر می شود، بنابراین بر ویژگی BQ تأثیر می گذارد.
