درجه های کیفی مختلف باید با توجه به اهمیت سازه، ویژگی های بار، شکل جوش، محیط کار و وضعیت تنش و غیره با توجه به اصول زیر انتخاب شوند:
1. در قطعاتی که نیاز به محاسبه خستگی دارند، تمام جوش های لب به لب باید کاملاً جوش داده شوند و درجه کیفی آنها عبارت است از:
1) برای جوش های لب به لب عرضی یا جوش های لب به لب و گوشه ای شکل که نیرو عمود بر جهت طول جوش است، آنها باید درجه ONE تحت کشش و درجه دو تحت فشار باشند.
جوش های لب به لب طولی با 2 نیروی موازی با طول جوش باید ثانویه باشند.
2. در قطعه ای که نیاز به محاسبه خستگی ندارد، جوش لب به لبی که به استحکام فلز پایه نیاز دارد باید از طریق آن جوش داده شود و درجه کیفی آن در حالت کشش نباید از دو و در حالت کشش از دو کمتر باشد. تحت فشار است
3. برای سیستم کاری کلاس سنگین و وزن بالابر Q≥ 50T، جوش اتصال t شکل بین تار و فلنج L تیر جرثقیل و بین وتر بالایی قاب تحلیل جرثقیل و صفحه اتصال باید کاملاً جوش داده شود. . فرم جوش به طور کلی ترکیبی از جوش لب به لب و گوشه است و درجه کیفی آن نباید کمتر از دو باشد.
4. جوش های فیله یا جوش های لب به لب با نفوذ جزئی و جوش های ترکیبی فیله که برای"I" اتصالاتی که نیاز به نفوذ ندارند و جوش های فیله ای مورد استفاده برای اتصالات لبه ای که درجه کیفی آنها عبارتند از:
1) برای سازه هایی که مستقیماً بارهای دینامیکی را تحمل می کنند و نیاز به بررسی خستگی و تیرهای جرثقیل کاری میانی دارند که وزن بالابر آنها برابر یا بیشتر از 50T است، استاندارد کیفیت ظاهری درزهای جوشکاری باید با درجه II مطابقت داشته باشد.
2) برای سازه های دیگر، استاندارد کیفیت ظاهر جوش می تواند درجه II باشد.
بازرسی بصری عموماً برای بازرسی ظاهری استفاده می شود، بازرسی ترک باید با ذره بین 5 برابری تکمیل شود و در شرایط نور مناسب انجام شود، در صورت لزوم می توان از بازرسی ذرات مغناطیسی یا بازرسی نفوذ استفاده کرد و اندازه گیری ابعاد باید با ابزار اندازه گیری و اندازه گیری انجام شود. کولیس ها