سازه فولادی به سازه ای اطلاق می شود که عمدتاً از مصالح فولادی تشکیل شده است که یکی از اصلی ترین انواع سازه های ساختمانی است. این سازه عمدتاً از تیرهای فولادی، ستون های فولادی، خرپاهای فولادی و سایر اجزای ساخته شده از فولاد مقطعی و صفحات فولادی تشکیل شده است. قطعات یا قطعات معمولاً توسط جوش، پیچ و مهره یا پرچ به هم متصل می شوند. به دلیل وزن سبک و ساخت ساده، به طور گسترده در ساختمان های کارخانه های بزرگ، مکان ها، ساختمان های بلند خاص و سایر زمینه ها استفاده می شود.
در فرآیند جوشکاری سازه های فولادی موارد زیادی وجود دارد که باید به آنها توجه شود. اگر از آنها غافل شوید، ممکن است اشتباه بزرگی مرتکب شوید. موارد زیر مواردی هستند که نیاز به توجه دارند:
1. انتخاب نامناسب ولتاژ در حین جوشکاری
در حین جوشکاری، ولتاژ قوس یکسان باید بدون توجه به پشت، پر کردن، پوشش و اندازه شیار انتخاب شود. به این ترتیب ممکن است به عمق و عرض نفوذ لازم نرسیده و عیوبی مانند آندرکات، سوراخ هوا و پاشش ایجاد شود.
راه حل: به طور کلی، قوس بلند یا قوس کوتاه مربوطه باید با توجه به موقعیت های مختلف انتخاب شود تا کیفیت جوش و کارایی بهتری حاصل شود. به عنوان مثال، برای به دست آوردن عمق نفوذ بهتر در حین جوشکاری پشتی، باید عملیات قوس کوتاه را اتخاذ کرد و برای به دست آوردن راندمان و عرض نفوذ بیشتر در حین جوشکاری پرکننده یا جوشکاری درپوش، می توان ولتاژ قوس را به طور مناسب افزایش داد.
2. تغییر شکل جوش به دقت کنترل نمی شود
در حین جوشکاری، تغییر شکل از جنبه های توالی جوش، آرایش پرسنلی، شکل شیار، انتخاب مشخصات جوشکاری و روش عملیات کنترل نمی شود و در نتیجه تغییر شکل زیادی پس از جوشکاری، اصلاح سخت و افزایش هزینه ها به خصوص برای صفحات ضخیم و قطعات کار بزرگ ایجاد می شود. به سختی اصلاح می شوند و به راحتی با اصلاح مکانیکی ایجاد ترک یا پارگی لایه ای می شوند.
راه حل: دنباله جوشکاری معقول را اتخاذ کنید، مشخصات جوشکاری و روش های عملیاتی مناسب را انتخاب کنید و اقدامات ضد تغییر شکل و تثبیت صلب را اتخاذ کنید.
3. جوشکاری جریان جوش را کنترل نمی کند
در حین جوشکاری به منظور سرعت بخشیدن به پیشرفت، جوش های لب به لب صفحات متوسط و ضخیم نباید اریب شوند. شاخص مقاومت کاهش می یابد، حتی نمی تواند الزامات استاندارد را برآورده کند، و ترک هایی در طول آزمایش خمش ظاهر می شود، که باعث می شود عملکرد اتصال جوش تضمین نشود و خطری بالقوه برای ایمنی سازه ایجاد کند.
راه حل: جریان جوشکاری باید با توجه به جریان جوشکاری در شرایط فرآیند کنترل شود و 10 تا 15 درصد شناور مجاز است. اندازه لبه کند شیار نباید از 6 میلی متر تجاوز کند. هنگام جوشکاری لب به لب، زمانی که ضخامت صفحه از 6 میلی متر بیشتر شود، شیار برای جوشکاری باید بریده شود.
